شده ، وهر قطعه از آن توسط بعضي از رواة روايت شده است ، همچنانكه در تعليقه ، به نام بعضي از كتب كه فقرات آن را بطور جداگانه آورده‌اند اشاره كرديم . اين خطبه بسيار بليغ ورسا ، وحاوي مطالب مهمه ، وقوانين عظيم سياسي واجتماعي ، ودستورات اخلاقى وفقهى است . وحقا مىتوان مانند آيات قرآن حكيم ، از نقطه نظر متانت ورصانت واستحكام بدان توسل جست . وچه نيكو بود براي آن شرحي مفصل نوشته مىشد ، ومطالب وفقرات آن را با آيات قرآن وساير روايات وأصول مسلمه سنت نبويه ، ومنهاج آل طاهرين از سلاله آن حضرت ، تطبيق ، ومعارف محتويه آن را مكشوف مىنمود ، وليكن اينك ما براي روشن شدن يك فقره از فقرات آن كه شايد نياز به شرح وتوضيح بيشترى دارد ، به قدر وسع اقدام مىكنيم ، واز خداوند منان توفيق مىطلبيم ، وعليه توكلت واليه أنيب . تفسير آية : إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ وآن فقره اينست : يا أيها الناس إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ تا آخر جملاتى كه در اين باره آن حضرت بيان فرمود . بيان آن حضرت در اينجا شرح وتوضيح مطلبي است كه در دو آية از قرآن وارد شده است : إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ